Recensio Circuli Ficarennsis sessionis die 20 mensis Ianuarii habitae

 

Propositum sessionis erat extruere inter nos comentaria de ea epistula a Seneca conscripta ad Lucilium III, XXVII, quae ante conventum nobis legenda fuisset.

Eius titulus in versione Hispanica, quam Laurentiu Riber (LORENZO RIBER “Obras completas de Lucio Anneo Séneca”, Ed. Aguilar, Madrid 1943) conscripsit, est “De la virtud proviene la verdadera bienaventuranza”.

Dividimus epistulam in diversas partes ex quibus extulimus sive commetarii sive quaestiones responsaque.

Pars prima. Auctor in animo suo se ipsum tam aegrum esse quam amicum suum affirmat sed cum eo colloqui de animi aegritudinis remediis vult. Ea remedia quae sibi ipsi consuluerit cum amico suo sibi communicanda sunt.

Commentarii: Seneca tractat amicum suum sicut ‘alter ego’ cum quo verba loqui potest sicut secum ipso.

Pars altera. Auctor noster se interrogat an nobis sint eadem vitia simul ac in pueritia. Exhortat enim ut ante mortem vitia nostra deponamus.

Quaestio: Quid progressi vitae nostrae in vitiis vincendis gesserunt?

Responsum: In aetate provecta, scilicet in senectute, vires non modo sunt ad vincenda vitia sed ad mitigandum. In adulescntia vitia quaedam sunt sicut ignes non cum paulo studio exstinguendi.

Pars tertia usque ad octava. De principo Stoico tractatur: tantum in virtute maximum gaudium invenire possumus eo quod eam esse bonum perpetuum in animo congestum asseverat.

In parte quarta inter nos disputamus quid significet vocabulum ‘vigiliam’ in sententia ‘in quod [gaudium perpetuum quod virtus praestat] necesse est ipse vigiliam, ipse laborem impendas’.

Comentarii. Albinus intelligens ‘vigiliam’ ut non dormire arguit doctrinam Senecae paene pravam esse. Exemplum monachorum ponit quibus precationes cantinelaeque per noctes gerendae dormire impediunt. Eo modo –asseverat- cum sine somno mens eorum debilior fiat, commodius sequuntur monachi regulas quas eis superiores imponunt. Georgius autem vocabulum ‘vigiliam’ in hac sententia ut excitatio supremum bonum sequendi intelligendam esse putat. Seneca enim Lucilio exhortat ut ad hoc gaudium pervenire festinetur cum vita brevis sit atque etiam, ut supra affirmat, necesse sit ut ‘moriantur ante vitia’. Itaque vitia delere ante mortem magnus labor est ad beatam vitam cum virtute adipiciscendam atque in eo studio parati debemus ne tempus nobis desit, id est, vigilare nobis opus est.

Deinde amicum suum excitat ut istud bonum persequatur seque festinetur quia ‘multum restat operis’, et quod est magni monmenti: hoc opus delegare non possumus.

Quae res inducit argumenta ad exemplum divitis Calvisii Sabini, qui eruditus videri cupiebat. Is verumtamen non se in litterarum studia animum proicere valebat sed servis multa pecunia emptis utebatur ad falsam eruditionem monstrandam in conviviis quae clientibus amicisque cum magna opulentia conficiebat. In eodem exemplo prosequitur auctor noster ferens Satellium Quadratum , divitum arrosorem, qui Calvisium hortatur eodem modo ut luctatur quia ei sunt quoque valentissimi servi.

Hoc exemplum indicat id quod virtutem sive sapientiae sive luctandi non emi potest. Quisque eam a suo studio ipso adipiscitur. Ab eis argumentis sequitur hoc corolarium: ‘Bona mens non emitur et, si venalis esset, non haberet emptorem’

Commentarii: Divitiae praecipue a cupiditate praedationeque congestae sunt atque in aliis casis propter hereditatem sed virtus, gaudium supremum secundum doctrinam Stoicam, tantummodo in nobis ipsis inveniri potest. Bona enim quae a virtute facta sunt tantummodo a nostris ipsis studiis adepta sunt.

Quaestio: Inter nos se suscitat parvulam contraversia: Qua de causa bona mens non emitur?

Commentarii: Emuntur eae res quae ad vivendum nobis opus est atque aliae quae non ad vivendum sed cupiditatis avaritaeque causa emuntur ab eis qui non beatam mentem sed pravam dolosamque adhibent. Aliter ea quae emuntur ac vendunt non ad animum nostrum pertinent sed ad patrimonium nostrum quod est alienum a nobis. Virtus autem in nobis se congerit et crescit in animo nostro inserta. Divitiae possunt venire et exire sed virtus semper in nobis remanet. Seneca addit quod ‘si virtus venalis esset non haberet emptorem’. Similter bonum supremum summo studio adeptum vulgus non amat quia praefert voluptates ad sensus lepidas et in eis paene omnem pecuniam suam solvit

Pars nona. In epistulae fine consilium novissimum Licilio suo dat a Epicuri doctrinam excerptum: ‘Divitiae sunt ad legem naturae composita paupertas’. Id est: ‘non qui multum habeat sed qui paucum cupiat is dives est’.

Epilogus
Binis cervisiis a singulis sumptis, mensam movemus ex caupona Ficarensi et nos valedicimus cum animo laeto usque ad sequentem conventum in quo aliquem textum eligere debemus ad commentandum.


                                                                                  Scripsit Georgius Emporitanus 

De mensis Ianuarii sessione

Feriis Nataliciis peractis primam sessionem anni novi MMXIV agemus. Cum autem nimis cibi has ferias ederemus et magnas cum familia epulas ageremus, aliquid de Senecae simplicitate legi oportet. Itaque epistulam XXVII ad Lucilium postera in sessione commentabimus, quam invenire potestis hic.
Sessio fiet hora sexta diei Lunae XX mensis Ianuarii in taberna Ficariense, quae Lutetia appellatur.

Conventus Circuli Ficarensis habitus Lunae die XIV mensis octobris

Ecce recensio sessionis mensis octobris (!) a Georgio facta, quam tardi edimus. Ignoscete nobis...

Quam pulchri sumus!!!

Circulus noster, qui assidue tribus membris constat, hoc die augi videtur in novem participes. Qua de causa? Amicus et collega noster Henricus, Danus, qui valde linguam Latinam Cathalanamque callet, nos visitavit. Cum eo quinqueque eius sodalibus – tribus viris ac duabus feminis – Gerundae, urbe immortali, in popina ad Cathedralis scalas sita convenimus. In Cathalonia degebant aliquos dies Aquis Callidis (Caldes de Malavella) morantes. Gerundam antiquam medioaevalemque perlustrare conabantur ac fessi a longa deambulatione libenter sederunt nobiscum ad loquendum bibendumque.

Henricus noster, primus eorum in linguae Latinae usu, callidum profluentemque sermonem nobis habuit. Carmina, quae Sancti Cipriani martyrium Tarracone habitum narrat, nobis monstravit. Ipse, cum sessiones circuli Latini in Dania haberentur, ex textis Latine conscriptis qui antea omnes participes legerunt comentaria ab eis fieri explanabat atque eo modo sermones eorum in concilio non devertebantur filum sequentes argumentationis ut Theseum per tenebrosum falaxque laberyntum illud Ariadnae ducebat.Tarraconem visitare in venientes dies constituerant exque ea causa carmina de urbis Tarraconis patrono ab eis lecta sunt.

Illa grex vero Latine loquens non solum de talibus gravibus rebus sermonicebatur sed etiam de rebus mundanis iucundis procacibusque ut photograma monstrat ubi Albinus laetus ridensque se praebet in medio concilio apud femina Dana quae eum intenta observat. Magister linguae Graecae qui ad Georgium sedet appelaltur etiam Geogius. Non erat tam profluens in lingua Latina quam Henricus sed valde amabiliter plurimas res de lingua Latina Graecaque in Dania institutione nobis professus est.

Laeti fuimus sessionis huius habendi causa atque omnes domum reversi sumus corde ampliore. Danis tramen capiendum erat hora octav p.m. ut Aquas Calidas revertentur et die iovis in patriam redire cogitabant Tarracone Romana a illis perlustrata.

Valediximus omnes plurima basia invicem iactantes.

De mensis Novembris sessione

Sessione frequente cum sodalibus Danis peracta conventiculum posterum circuli Latini Ficariensis die Lunae XI Novembris hora sexta in taberna Lutetia fiet. Hac in sessione Caesaris fragmentum quod de Druidibus Gallicis versatur (De Bello Gallico VI 13-14) et legemus et commentabimus.

Si vultis una cum nobis non tantum sermones legere et explanare, sed etiam ridere et frui, venite omnes qui Latinitatem fovetis!

De sessione praeterita

 

Ecce participes sessionis praeteritae et Gerundenses et Dani. Gratias vobis agimus, dilectissimi sodales! :-)



De mensis Octobris sessione

Proxima sessio circuli latini ficariensis fiet die Lunae XIV octobris non apud Ficarienses, sed apud Gerundenses, in caupona ante cathedralis scalas. Aderunt etiam sodales Dani, qui per Cataloniam hos dies iter faciunt. Venite Latine loquentes!

De diei Lunae XIII maii sessione

Circulus Ficariensis hoc in loco celebretur septimana futura.

Gerunda, tempus florum!

Recensio sessionis Aprilis 2013

Argumenta quae tractavimus in novissimo conventu Ficarensi habito martis die 16 mensis aprilis in cafea Paris

Convenimus Albinus, Radulfus Georgiusque ac tres unum circulum iam perfecimus. Quicumque trium ternas peras contulit: alia Linguae dictionarium Latinae, alia quemdam de eiusdem historia linguae librum, alia de oratoria libellum conferebat.

Primum Georgius de libro suo enarravit. Is est opus in Hispania editum cuius auctor fuit illustrissimus studiorum universitatis Monacensis doctor Wilfried Stroh, homo vehementissimi sermonis qui plurimos Academiae Vivarium Novum conventus frequentavit. Res quae praecipue in eo tractantur ad linguae Latinae historiam brevem sed iucundam pertinent abque ovo usque ad mala explanatam, ubi ‘mala’ hic ad usum quoque linguae Latinae hodiernum refert.

Radulfus plurima documenta ex Academiae ‘Vivarium Novum’ paginis interretialibus deprompta exposuit. Inter ea unum quod ad linguae Latinae institutionem pertinet conscriptumque in fascismi Italici temporibus. Ab Radulfi sententia ea res docendi doctrinae fascistae plena erat, ex quo argumento collegimus quam facile esse ex Rei Publicae legibus instrumentisque pravas doctrinas in disciplinis edocendis immiscere.

De rebus Iaponicis etiam sermocinati sumus eo quod Georgii filius ex Iapone nuper reversus est. Mores eius gentis animique mirabiles esse a nobis putantur. Post alteri belli nundani cladem denuo plurima aedificia more Americano extructa sunt. Maior pars eorum vitam solitariam valdeque in opera versam gerunt. Lepidi vero cum peregrinis se monstrant continuo ridentes cum ex alienigenorum metu eos ita se gerere nescires. Quam implicata scriptura Iaponica esse mirifice commentatur. Sunt enim tria aut quattuor genera signorum apud eos ut peregrinis aliorum nationum inintelligibilem quamquam scripturam in viis monumentisque conscriptam faciant. Itaque omnes peregrini in Iapone fere scripturae inscii sunt, id est, ut nunc dicitur ‘analphabetici’.

Haec et alia sermoncinantes tempus amoenissimum, suave Zephiro cum veris halitis spirante, gavisi sunt tria membra tam conspicui Latini circuli Ficarensis. Cum iam singuli participes binas cervisias sumerent, castra moverunt, inter se ipsos valedixerunt domumque reverterunt.

Omnibus ergo convocamus ad insequentem sessionem et ad nobiscum iucundissimum tempus fruendum Latine loquendo.

Scripsit Georgius Torensis

Sessio mensis Aprilis

Nouam sessionem agemus die Martis XVI mensis Aprilis hora sexta in taberna Ficariensi quae Lutetia appellatur. Frequentiores uenite!
Quis plus scire vult scribat ad circulus(ad)latinitatis.com.

De mensis Martii sessione

Post dies nonnullos uentosos nouam sessionem agemus die Lunae IV mensis Martii hora sexta in taberna Ficariensi quae Lutetia appellatur. Venite, uenite omnes qui Latine loquimini!

Recensio sessionis februarii a Georgio composita

Sessio habita die Lunae undecimo febrarii anno bismillesimo decimo tertio in cafea Paris in villa ficarensi. Sunt participes circuli ficariensis qui interveniunt tres: Radulfus et Albinus et Georgius.

Ecce participes tres: Georgius et Radulfus et Albinus

De rebus diversis locuti sumus, parecipue de nuntio hodierno quem Pontifex Romanus Benedictus XVI edidit, quod erat desiderium suum renuntiare ministerio suo proximo die vigesimo octavo hora octava. Albinus – cum tribus cervisiis super tabulam – affirmat quod praeteritus pontifex qui renuntiavit fuit ante sex saeculos: ille autem annum exactum non meminit. Nos interrogamus qua de causa Pontifex renuntiaverit: id est quod ille aetate provectus est an ille animum non habet ad durum Sancti Sedis ministerium exercendum? Adhuc tan novus est nuntius ut nesciamus quae rationes ad dimissionem Sancrum Patrem deduxerunt. (Postea scimus nuntium Latine ab eo prolatum esse!!!)

Deinde de “jubilatione” loquimur. Albinus arguit alterum nomen ad hoc Latine significandum (hoc verbum in lingua Latina non est) sed memoria eum fefellit. Aliqua locutio cum verbo “rudo” aut “rude”.(Postea in domo meo consultavi dictionarium invenitque locutionem quemdam “rudem mittere aut accipere” significando tempus finis laborandi. Haec locutio reffert ad diem in quo gladiator accipiebat rudem (gladium ex ligno factum) tamquam finem muneris eius, scilicet si vivus esset!!!.). Indicamus propositum nostrum pro sessionibus advenientibus ut conferamus ullum linguae Latinae dictionarium ad nostros lapsos erroresque emendandos.

Sermo noster ad novam pelliculam convertit nuper prolatam in cinematographis Miserrimi (“Els miserables”), Georgius asseverat quod pellicula ista duo exempla maximi momenti dat: alterum Jean Valjean ut exemplum viri veri Christiani – conversio et proximi amore causa mors), alterum iuvenes res novas cupientes qui moriuntur pro Rei Publicae libertate. Duae veritates qui adhuc vigere possint in temporibus hodiernis convulsis et sine meta.

Radulfus consignavit laborem suum secundum quem instruxit cum aliis adulescentibus argumenta quaedam plurimas materias tractanta ut in interetialibus paginis consultari possent.

Soluta pro tribus cervisiis cauponi pecunia eximus fores ubi habentes alios sermones consignamus novam Latinitatus vivae sessionem ad primum Lunae diem invevientis mensis martii ad quam omnes Linguae Latinae cultores convocamus.

Optime valeatis

De anni novi sessione

Incipiamus novum annum latine loquendo! Die Lunae XIV Ianuarii hora sexta in taberna Lutetia circulus latinus Ficariensis fiet. Venite nobiscum locutum!

De secunda sessione

Novam sessionem die Lunae XVII Decembris in taberna Lutetia Ficariis sita hora sexta agemus. Venite Latine loquamur!

De novo circulo Ficariis condito

Vestigia aliorum sodalium sequentes novum Circulum Latinum Ficariis condimus. Prima enim sessio die Lunae 10 Decembris in taberna Lutetia fiet. Si Latine nobiscum loqui vis vel linguam Latinam discere cupis, potes eo convenire.